Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie (art. 758 Kodeksu cywilnego). Agent sprzedaje lub kupuje w imieniu VAT i na rachunek dającego zlecenie.Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 743 Kodeksu cywilnego).

Większość umów potocznie zwanych umowami zlecenia nie jest nimi w rozumieniu kodeksu, ponieważ w przeciwieństwie do zlecenia nie dotyczy czynności prawnych, ale czynności faktycznych (np. popularne zatrudnianie „na zlecenie” zamiast na podstawie umowy o pracę). Umowy te upodobniają się jednak do klasycznego zlecenia, bowiem według art. 750 Kodeksu cywilnego, do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

Przez umowę komisu przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta) lecz w imieniu własnym (art. 765 Kodeksu cywilnego). Komisant VAT-u kupuje lub sprzedaje w imieniu własnym, lecz na rachunek dającego zlecenie.
Przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) do stałego pośredniczenia przy zawieraniu umów oznaczonego rodzaju na rzecz dającego zlecenie albo do zawierania takich umów w jego imieniu.

Instytucje zwane funduszami powierniczymi służą zbiorowemu lokowaniu środków pieniężnych w papierach wartościowych (np. akcjach lub obligacjach). Z ich pomocą odbywa się nabywanie i zbywanie papierów wartościowych uczestników funduszy. Fundusz powierniczy jest wyodrębnioną, wspólną masą majątkową jego uczestników, o zmiennej wartości i stałym przeznaczeniu gospodarczym, zarządzaną przez towarzystwo funduszy powierniczych.

Towarzystwo funduszy powierniczych może być utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Prawo podatkowe traktuje owe inne usługi o podobnym do zlecenia charakterze na równi ze zleceniem właściwym. Dotyczy to w szczególności pośrednictwa VAT, gdy pośrednik za wynagrodzeniem doprowadza do zawarcia umowy między innymi osobami.

Studio Fotografii Artystycznej Akt zleciło Spółce East-West, za wynagrodzeniem 10 min zł, sprowadzenie VAT-u w jej imieniu ze Szwajcarii profesjonalnej kamery fotograficznej marki Sinar, której wartość celna powiększona o cło wynosi 80 min zł. Kwota 10 min zł będzie podstawą opodatkowania Spółki East-West (jako zleceniobiorcy), natomiast kwota 80 min będzie podstawą opodatkowania Studia Akt (jako zleceniodawcy-importera).

Do czynności maklerskich należą:

(1) oferowanie papierów wartościowych w publicznym obrocie,

(2) nabywanie lub sprzedaż papierów wartościowych w imieniu własnym lecz na rachunek dającego zlecenie,

(3) zarządzanie cudzym pakietem papierów wartościowych na zlecenie,

(4) zawodowe doradztwo w zakresie obrotu papierami wartościowymi,

(5) przechowywanie papierów wartościowych na zlecenie uprawnionego.

Podstawę opodatkowania w imporcie usług stanowi kwota, którą usługobiorca jest zobowiązany zapłacić. Nie dotyczy to przypadków, gdy na podstawie odrębnych przepisów wartość usługi zwiększa wartość celną importowanego towaru oraz gdy podatek został pobrany od podatnika mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu za granicą, a wykonującego swoje usługi w Polsce.

Auto-Salon MOTORLAND, licencjonowany sprzedawca samochodów marki Peugeot, który uzyskał zwolnienie z cła w ramach bezcłowego kontyngentu na samochody określonych marek, sprowadził 10 pojazdów o wartości celnej 150 min zł każdy. Wartość ta stanowić będzie podstawę opodatkowania PTU. Gdyby zwolnienie z VAT nie miało zastosowania, podstawa opodatkowania zwiększyłaby się o należne cło i stanowiłaby 150 min + 35% (stawka celna) X 150 min = 202,5 min zł.